De appel

paradijs

Hoe ging het ook alweer..? Over hoe God de aarde schiep, eerst de hemel en de aarde, en toen een mens. Maar een mens alleen was wat eenzaam, dus er maakte hij er nog één( uit de rib van de één) Hij noemde ze Adam en Eva. Ze mochten de akkers van de tuin van Eden bewerken en bewaren. Ze waren beide naakt maar ze schaamden zich niet. Ze kregen alleen een waarschuwing, ze mochten álles, alleen van de appel van het goed en kwaad mochten ze niet eten. Dan zouden ze worden als god. Iedereen weet hoe het verder ging: de slang kwam en verleidde Eva om toch maar eens te proeven, en Eva verleidde vervolgens Adam die natuurlijk ook een hap nam. God kwam erachter omdat ze zich verstopt hadden: ineens schaamden ze zich omdat ze naakt waren. En God was boos op Adam, die zei dat Eva hem had verleid, en Eva gaf weer de schuld aan de slang. De slang werd vervloekt: er zou vijandschap zijn tussen hem en de mens. En God stuurde ze de hof van Eden uit, wees ze af, ze zouden een menselijk leven leiden, lijden, zwoegen voor hun overleving en sterven. Het principe van zonde was geboren.

Een Bijbelverhaal zegt eigenlijk niets over God, maar meer over de mens die het verhaal opschreef en zijn relatie tot het onbekende. In dit geval hoe hij het bewustzijn kreeg en hoe hij ermee omging. De mens kreeg de aarde om er te wonen en er voor te zorgen, maar was nog niet bewust- want had t niet door dat hij naakt was(je zou kunnen zeggen, was net als een dier want hij was niet bewust van wie hij is of wat hij doet). Maar dan wordt de mens bewust.

Wat gebeurt er als je bewust wordt ? Precies, dan word je verantwoordelijk voor je keuzes. Niet leuk, maar lastig.. Hoe ontkom je eraan? Precies, door een ander als schuldige aan te wijzen en af te wijzen. Dus creëert de bewust geworden mens een interessant systeem. De mannelijke (moet wel gezien zijn onschuldige rol) Bijbelschrijver, laat de mens zich splitsen in een onschuldige man en een schuldige vrouw met een schuldige slang, zodat de man zich eigenlijk vrijwaart van schuld. Zowel man, vrouw als slang worden door een strenge God gestraft en uit het paradijs gewezen, of in psychologische termen, afgewezen.

Al is dit verhaal niet meer bij iedereen bekend, het maakt deel uit van ons westerse collectief onbewuste en is eeuwenlang leidraad geweest in onze wereld. En nu zitten we met de gebakken peren: (appels..?)

De aarde is verwaarloosd, vervuild en misbruikt. Vrouwen worstelen nog vaak met onverklaarbare schuldgevoelens en hun plek in de maatschappij( moet dat in de top volgens mannelijk model?). Mannen hebben moeite hun kwetsbaarheid te laten zien, moeten presteren en houden zo graag controle over alles(of willen op de top staan van iets). Leven vanuit een gevoel van tekort. Alleen de sterkste overleeft. Gevoel wordt nog vaak geregeerd door verstand. We hebben we nog steeds schaamte- gevoelens over ons lichaam en naakt zijn, letterlijk en figuurlijk: We hebben we het contact met de slang, de natuur, onze natuur, met ons lichaam verwaarloosd, waardoor we niet meer weten wat het vertelt. En we hebben allemaal wel ergens bewust of onbewust last van afwijzing: we wijzen zelf iemand of iets af of we voelen ons afgewezen.

Maar langzamerhand begint tot ons door te dringen dat die appel uit t verhaal, of het bewustzijn, precies datgene is wat de hoofdrolspelers uit het oude verhaal weer met elkaar verbindt.

En dus, laten we ook het verhaal herschrijven. Een nieuw collectief bewuste in het bestaan roepen. Met dezelfde hoofdrolspelers. Zodat ze weer herenigd worden, en wij zelf weer heel, en weer één zijn met alles om ons heen. Een nieuw paradijs.

En dus..Joehoe, Eva… Wék de Eva in jezelf, en laat haar weer op zoek gaan naar die appel, word meer bewust, juist wél.Die Eva die vóelt wat goed is, haar zintuigen en fijngevoeligheid zijn haar kracht. Al probeert de Adam in ons ons tegen te houden. Omdat we herinnerd worden aan spelregels, dat het niet mag, niet de bedoeling is. Spelregels van de “goden” uit onze jeugd. Zo hoort het, en zo niet. Presteren, altijd maar je best doen, dan pas voldoe je. Het is gevaarlijk je daar niet aan te houden. Want misschien word je dan wel afgewezen, niet geaccepteerd. Misluk je. Krijg je de schuld. De Adam in ons houdt van opgelegde spelregels om zich erachter te verschuilen. De Adam die groot en sterk wil zijn en wil overheersen.

Wees stout en vrij en ondermijn het systeem van kritische controle, straf en afwijzing in jezelf. Sterker nog, laat je Adam Eva bedanken, zonder haar waren we immers nog dier ! Eer Eva voor waar ze zo goed in is: ontvankelijkheid, intuïtie, overvloed, zachtheid, kwetsbaarheid. Ze is zolang verguisd!

Hoe: Erken weer de wijsheid van de slang: het symbool van een oeroude de matriarchale samenleving Slangengodin

slangengodin

Durf te voelen, verbind je weer met de natuur, onze natuur, je lichaam. Het zal je de weg wijzen. Laat je weer raken, word geïnspireerd, Pluk datgene waar je naar verlangt, proef die appel , geniet ervan, en deel het met anderen. En roep een hartelijke warme liefdevolle god/godin op in jezelf, die álle afgewezen stukjes mens verwelkomt in het paradijs. Ze zullen boos zijn, heftig, zich verwaarloosd voelen, gefrustreerd, jaloers, teleurgesteld, miskend, eenzaam. Maar ze willen allemaal gevoeld worden, en erkend. Thuiskomen. En dán zullen we weer heel zijn. Heel en één. En dan ontstaat die nieuwe wereld, waar we zo naar verlangen, waar we ons allemaal thuisvoelen en kunnen stralen.

Leuk als je dit deelt!Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Een reactie plaatsen