Hoe heurt het… hoe voelt het ?! ( We zijn zelf de appel !)

Afgelopen week had ik last van mijn schildklier. Een drukkende pijn onderaan mijn hals. Nou slik ik sinds een tijd schildklierhormoon vanwege een traag werkende schildklier. Mijn schoonvader, hoogleraar Interne geneeskunde met als specialisatie de schildklier, op zijn 83ste nog steeds wijs en in functie, had dit een half jaar geleden bij mij ontdekt. Ik heb ook een goedaardig knobbeltje op mijn schildklier. Niet zo lang geleden had hij me een artikel gestuurd dat schildklier kanker vaker voorkomt na borstkanker.. Gets. Hoe veel beter ik me ondertussen al voel, sinds het ziek zijn, toch bekroop me onzekerheid.. Is het wel gezond daar bij mijn hals?

Ik kon zelf wel bedenken wat het thema was dat me kwam bezoeken: Keelchakra, je vrij kunnen uiten, kiezen voor jezelf, je eigen leven creëren.. Maar ik begreep eigenlijk helemaal niet waarom ik dat thema nu op mn bord kreeg. Had eindelijk weer energie om er op uit te gaan en had daarom afspraken gemaakt voor nieuwe workshops Opstellingen met paarden. Eindelijk weer kunnen doen wat ik zo lang wilde.  Wat zat er nú weer in de weg? Gelukkig heb ik een top Wijs, Warm Winning Team om me heen verzameld, mensen waar ik op kan steunen, terugvallen, mee kan bouncen, die me oppeppen, spiegelen, wijsheid geven… wat ik dat ook maar nodig heb. Als eerste had ik Susan Knauf(http://animos.nl/) aan de telefoon: ” hm, was wat in haar opkwam, je bent weer teveel aan het zorgen voor anderen. Welke dag had je gepland?”  Het leek me een goed en mooi plan mn eerste opstelling van dit jaar op mijn verjaardag te houden. “Hm”, was ongeveer Susan’s enige reactie. Oookee, mijn kwartje viel: Eerst voor meZelf zorgen.. En zeker op mijn verjaardag.( had ik toch al eerder eens ontdekt.. ?..!)

Wat vertelde mijn keelchakra? Dat ik júist als ik weer meer ga ondernemen, juist dan extra alert moet zijn, heel erg bij mezelf mag blijven. Mijn eigen warme plek in de wereld iedere keer weer vind, en me niet toch weer -als ik even niet oplet- richt naar oude spelregels, zoals voor anderen zorgen, denken dat dingen moeten gaan zoals ze bij anderen gaan, mezelf voorbij hollen, of gewoon, het niet opmerk dat mijn lichaam me zachtjes een andere kant op duwt.  Hoe goed ik het ook kan aanvoelen voor anderen, hoe moeilijk ik het vind om mijn eigen signalen voor 100 % te erkennen en ernaar te leven. Als je ziek bent en aan het herstellen, aan het mediteren, thuis bent, in je eentje, ja, dan kan ik het inmiddels heel goed. Maar dan, de stap naar de buitenwereld… daar ligt de uitdaging… .Pfff, Het is hard trainen, dat bewustzijn..  gelukkig heb ik mensen om me heen om me op te vangen als ik weer in mijn eigen valkuil geplonsd ben..

Omdat mijn keel echt vervelend drukkend pijn deed had ik voor de zekerheid toch ook 2 andere afspraken gemaakt. Bij Irma de Jong (http://www.bodytalksystem.nl) en, natuurlijk ook bij mijn schoonvader.

Irma behoort ook al tijden tot mijn WWW team. Hielp me tijdens de chemo’s en en gaf raad als ik zelf de weg totaal kwijt was, niet meer wist wat goed was voor mijn lichaam. Haar woorden: je schildklier heeft je door de spannende tijd geholpen, maar is nu uitgeput. Het is belangrijk dat je zelf weer leiding neemt. Waren jouw ouders mensen van traditie, behoudend? ” Euhm, ja, zei ik,”Hoe heurt t, is mij niet onbekend..”.  Het is tijd dat je dat helemaal omdraait naar jezelf. Ik kon even niet bedenken hoe ik dát nou kon omdraaien.. Ben al jaren helemaal klaar maar dat Hoe heurt t gedoe van mijn opvoeding. Heb me ooit aangepast, maar al jaren ” doe ik niet meer mee”, voel me té anders.  Ineens wist ik m: Hoe heurt t ..voor mezelf… ! Ha ha! een krachtiger omkerende toverspreuk had ik niet kunnen verzinnen!

Een volgende behulpzame tip die mijn lichaam via Irma aan mij gaf:  Me de komende tijd  iedere dag te richten op de torus om mij heen. De torus? Had ik nog niet van gehoord.  Haar uitleg: Een soort appel om je heen, waarbij de pitten je hart zijn en vandaar uit energie drie dimensionaal om je heen laten stromen. Ze liet een filmpje zien waarbij  zo’n torus om n mens is afgebeeld.. Zo werkt de hart energie. En het universum. En yin en Yang .

Aha…Een appel om je heen? Ik zelf als appel? Hoe kwam Irma nou weer aan die appel?  goed en kwaad, yin en yang.. tegenpolen in ons fysieke universum, samen perfect. Wat een prachtige metafoor, zo had ik pluk de appel nog niet bekeken. Mijn hart als centrum van mijn universum, van hét universum…

De dag erna was ik bij mijn schoonvader. Met zijn ervaren handen voelde, en voelde hij aan mijn hals, en voelde..terwijl ik maar slokjes water dronk( dan kan je die schildklier goed voelen).. Om uiteindelijk met de conclusie te komen dat het knobbeltje een stuk kleiner geworden was. Dat de kans aanwezig was dat het helemaal zou verdwijnen.. Twas helemaal goed. Ik had toen ook helemaal geen last meer. Hoera!

Ik weet niet of ik het met dit verhaal goed illustreer, maar voor mij was het ineens zo duidelijk: Wij zijn Zelf de appel, de tegenpolen, de dualiteit, én het paradijs, én de slang én God én Adam én Eva én de Levensboom in het paradijs.. en het bewustzijn. Alle gevoelens die we hebben, alles wat we ervaren, zijn fysieke uitingen van bewustzijn, wat al deze rollen en vormen aanneemt, met het hart als centrum. En daarin ontstaan we en verdwijnen we weer,  keer op keer.Het begin en het einde, zit gewoon in ons. Het begint bij je en in je zelf, en eindigt daar ook.

Dus, kies ook voor jezelf !

En mn opstellingsdagen, die komen er aan, en reken maar, dit thema speelt mee !

 

 

Leuk als je dit deelt!Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Een reactie plaatsen