Kalibreren op een Krachtplaats

Een Krachtplaats. Een must voor ieder mens!

Vroeger wisten wichelroedezwiepende druides ze meteen te lokaliseren. Het waren heilige plaatsen waar de mens zijn verbinding met hemel en aarde het sterkst voelde. Of zoals ik het vond bij het opzoeken: Een krachtplaats of krachtplek is een andere benaming voor een krachtcentrum en leycentrum. Hier komen krachtlijnen(leylijnen) bij elkaar en zorgen zodoende voor een concentratie van energie. Hier werd er in de geschiedenis het goddelijke gezocht in de religies en bouwden mensen op deze krachtplaatsen hun heiligdommen. Bekende voorbeelden van heiligdommen op krachtplaatsen zijn Stonehenge en de piramedes van Egypte en Mont Saint Michel.

De katholieke kerk nam veel van deze krachtplaatsen handig over en bouwde er kerken op. Meestal werd de ommegang, daar waar de pelgrims rond het heiligdom liepen zo gebouwd dat zij ook daar de energiestraling het sterktst zouden voelen en geinspireerd hun weg terug naar huis konden ondernemen.

Kalibreren, het woord vormde zo’n mooie alliteratie met Krachtplaats, dat ik de definitie zocht die past bij mijn verhaal (en de afwijkende uitleg lekker links laat liggen!) “Kalibreren is het vergelijken van een systeem of apparaat met een standaard om de eigenschappen vast te stellen”. Wat ik met dat kalibreren wil zeggen, is dat je op een krachtplaats als het ware je blauwdruk terugvindt, de eigenschappen die echt bij je horen. De energie die daar door je heen stroomt helpt je alle ruis, rommel, opgedane egostukken los te laten, je drukke overheersende gedachten tot  rust te laten komen, en je hart en ziel weer op 1 lijn met je lijf te brengen. Zoiets.

Mijn paard Jugueton bracht me op zo’n plek. En ik ben aan het kalibreren.. Mijn ego krijgt alle hoeken te zien. Op een prachtige, wijdse plek, waar de populieren ruisen, twee kleine varkens in vrijheid rondscharrelen, paarden en mensen op de holistische manier worden getraind, daar bracht Jugueton me. Zonder hem had ik die plek nooit gevonden. West Beemster, als ik snel rijd, doe ik er 35 minuten over.

Eerst stond Jugueton ongeveer 1 minuut van me vandaag. Maar ik heb in tijden niet zoveel stress gehad als toen hij daar stond. Terwijl ik hem met mijn hart had gekozen, omdat er zomaar ineens de ruimte voor was om een paard te kunnen kopen. Maar vervolgens stond hij de hele dag in een stal en kwam nauwelijks buiten. Hij liep ieder ochtend 10 minuten in een tredmolen. En dan liet ik hem uit, of longeren of door er op te rijden, wat, gezien zijn jonge leeftijd een uitdaging was. En voelde ik me totaal onzeker en ongelukkig hoe ik het moest aanpakken om hem in vrijheid en blijheid te trainen zodat we er alletwee gelukkig van zouden worden.

Op een moment van diepe wanhoop belde ik een paardencoach, die me liet inzien dat ik behoefte had aan warmte, vertrouwen, onvoorwaardelijkheid, veiligheid. Gewoon niet op de goede plek stond, ze wist een andere plek..

Nu staat Jugueton wat verder weg. Maar wat een verademing. Soms moet je eerst het ene uiterste meemaken om daardoor precies te weten hoe het andere uiterste moet zijn, hoe je het eigenlijk wil.

Keer op keer vind ik mezelf daar terug. Niet alleen omdat Jugueton iedere dag buiten staat, samen met een kleine groep andere paarden, waardoor hij veel meer paard kan zijn. Wat al een verademing is om te zien.

Maar door de rust en ruimte die er heersen. En, nog veel belangrijker, de aanpak en methodes van de staleigenaresse, Astrid van de Ploeg. http://dressuurnatuurlijk.nl/ Rust, aandacht, regelmaat, focus. Mijn hart zingt er, zo hoort het te zijn. Je voelt het meteen. Krachtplaatsen kunnen gecreëerd worden doordat mensen met goede intenties de plek bekrachtigen. Al ben ik ervan overtuigd dat er ook leylijnen lopen daar.

Ik word inmiddels samen met mijn paard getraind door een meisje van 21, Sibel Ambagts( http://www.sibelambagts.nl)Haar eerste les -twee weken geleden- , toen ik hem uit de stal probeerde te halen en hij soort van over me heen liep: “waar denk je aan?” Paf!  Euh, mijn gedachten..die raceten alle kanten op. Wat ze zo vaak doen. Dus moest het over. Doel stellen, mn gedachten dáárbij houden.

Vandaag ging ik er weer naar toe. Gewoon om hem om me heen te laten lopen in een ronde longeerbak. Freestylen zoals dat heet. Simpel. Zou je zeggen.  Het enige is dat ik hem heb te leren is reageren op mijn bewegingen. Maar mijn wilde geest had daar weer andere gedachten over. Die creëerden vandaag weer zoveel “ruis” dat Jugueton er nauwelijks op reageerde. Sterker nog, hij kwam gevaarlijk bozig naar me toe en daagde me uit in mijn leiderschap. Dat heb ik dus nog steeds niet 100 % bevestigd.(pff)  Gelukkig stond er net een wijze paardenvrouw/observator in de buurt( die zijn daar meer dan op ander plekken!). Terug naar af, was het adagium. Met heel simpele bewegingen.”Mijn touw(leadrope) niet zo slordig,”wordt me rustig verteld “maar zorgvuldig oprollen.” “En met aandacht vragen wat ik wil..” Ik sta er helemaal niet als de leider die ik denk te zijn..Tranen van frustratie rolden over mijn wangen… Ik rijd al vanaf mijn 8ste( ben inmiddels 50) en dat ging altijd best wel goed, nou, ik won zelfs prijzen ! Maar wéér werd ik vandaag gedwongen mezelf helemaal opnieuw onder de loupe nemen, mijn ego los te laten en open te staan voor wat er nodig is, wat ik te leren heb. Hoe sta ik, hoe kom ik over, en waarom doet ie zoals ie doet.. en doet ie dus niet wat ik eigenlijk wil. Dat wilde hoofd van mij, wat er geen bal van begrijpt hoe mijn lichaam signalen afgeeft die niet in overeenstemming zijn met wat ik wil…  Hoezo mijn conditionering afleggen, hoezo mijn ego tot gruzelementen verbrijzelen…Ik ben weer terug bij af, iedere dag opnieuw..

En toch voel ik hoe ik groei. Hoe ik op een nog onbedachte, onbekende manier dichter bij mezelf en mijn paard kom. De eenheid herstelt zich langzaam.

Een krachtplaats. Het is verslavend, ik begrijp de pelgrims met hun verlangen. Iedere dag leg ik een pelgrimstocht af naar mijn paard. Een krachtplaats, Een must voor ieder mens !

Fijn als je dit deelt!
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Share on Google+
Google+

Een reactie plaatsen