Wéér die appel (met dank aan Daphne Deckers)

Het is niet altijd dat ik een verhaal voor mn blog klaar heb in mn hoofd. Zo ook deze laatste dagen. Maar, dan komt het verhaal gewoon naar me toe, zo ook vandaag: Ik liep met mn jongste dochter in het tuincentrum in mn dorp, op zoek naar bloemen.Eén van de medewerkers gooit net iets te hard een net samengestelde bos bloemen in de emmer water. Een andere medewerker, waar ik altijd n praatje mee maak, staat ernaast en zegt dat dat wel wat liefdevoller kan, waarop de ander mopperend wegloopt. En dan vertelt de achtergebleven medewerker dat hij net in de Telegraaf n stukje van Daphne Dekker las: ze deed een experiment na van de engelse Nikki Owen. Je snijdt een appel in twee, legt ieder deel in een glazen potje. Vanaf dat moment geef je, en je gezin, en wie er dan ook langskomt, het ene deel appel alleen maar liefde en waardering, en het andere deel al je irritatie, haat, boosheid. Daphne, die naast gezonde argwaan toch ook nieuwsgierig is- appels bestaan namelijk net zoals mensen voor 60 % uit water- is stomverbaasd als inderdaad na een paar dagen, de uitgescholden appel veel meer bruine vlekken en schimmel vertoont dan het andere deel… Harde woorden komen hard aan, en hoe diep zou het dan bij mensen dan niet gaan? Nikki Owen is er heilig van overtuigd dat mensen die lelijke dingen over zichzelf denken, ook eerder bederven, van binnen en van buiten…http://www.audiencewithcharisma.com/blog/2010/03/31/bbc-midlands-apple-experiment-live/

Ik besloot hetzelfde experiment te gaan doen. Ook bij ons staan er nu twee potjes, met een appelhelft erin. En mijn dochters vinden het leuk… Althans… nou.. na wat eerste scheldpartijen voor het ene appelhelftje, afgewisseld met liefkozende woorden voor het andere deel, komt mijn oudste ineens naar me toe. Haar gezicht spreekt boekdelen, tranen springen in haar ogen.. “mam, ik vind het zo zielig voor dat andere deel.., dat kan er toch ook niets aan doen..ik doe het niet”.   Zou Nikke Owen dat ook ontdekt hebben? Dat kinderen zowiezo al empathischer zijn dan wij volwassenen, ook met de natuur en zo iets simpels al een halve appel,.. en zó’n bewijs helemaal niet meer nodig hebben.. ? Eh, ik moet bekennen dat ik het eigenlijk ook zielig vind, en, terwijl ik samen met mijn man een biertje drink en dit aan hem vertel, geeft hij wat bedremmeld toe dat hij het ook zielig vindt.. We stoppen ermee, we geloven Nikki Owen zo ook wel

Fijn als je dit deelt!
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Share on Google+
Google+

Een reactie plaatsen