Een wijze uit het Oosten..

Dit is een loflied voor een vriendin. Bernadette Nijhuis. Die ook coach is, of zoals zij zegt, “gewoon”paardrijles geeft…

Bij een paard is geest en lichaam één.

Wat hij laat zien in zijn beweging en gedrag, is precies zoals hij zich voelt.

Wij zijn die eenheid kwijtgeraakt.

Daar ben ik me er weer terdege van bewust, nu mijn diepste harte wens is vervuld en zelf voor het eerst in mijn leven een paard heb . Een paard dat mijn ziel raakte door een kleine foto op internet en mij niet meer losliet.

Een paard dat me voor uitdagingen plaatst waar ik toen niet bij stilstond toen ik hem kocht, ik schreef er al eerder over, maar waar alle paarden deskundigen me wel voor waarschuwden… Je eerste paard, en dan een jong paard, dat nog maar net is ingereden?

Dat merkte ik toen ik hem bij aankomst stalde op een dressuurstal , aangestuurd door een jonge ambitieuze amazone. Als onervaren paardeneigenaar had ik behoefte aan begeleiding om met dit jonge paard een start te maken. Haar pensionstal is vlakbij mijn huis, het leek een goede keuze. Degelijke kennis van paarden en hoe ermee om te gaan is er zeker aanwezig, net zoals de gedrevenheid om het beste uit paarden te halen. Maar, ik was niet voorbereid op het feit dat ambitie op het gebied van dressuur toch vaak gepaard gaat met trainingsmethodes en faciliteiten waar ik me helemaal niet thuis voel. Die me triggerden op een stuk waar ik zelf in mijn werkende bestaan afscheid van had genomen: prestatie, perfectie, druk, moeten, hard werken. Wat bij mij altijd leidt tot stress.

In mijn onzekerheid luisterde ik naar wat me daar werd aangeraden: Je móet er wel op, anders verleert ie wat hij al kan.. Als je bang bent, niet zeuren, er toch op gaan… Terwijl mijn hart trilde, deed ik wat me werd aangeraden, toch doen alsof ik het allemaal aankon, want hij was dominant, en dan moest ik aanpakken. Angst en onzekerheid hadden mij in hun greep, ik had weinig zelfvertrouwen en dat werd er bepaald niet groter op, omdat mijn paard natuurlijk haarfijn aanvoelde dat ik er eigenlijk nog niet aan toe was om hem te bereiden. We mekaar nog nauwelijks kenden..laat staan vertrouwden..

En zo overleefde ik de winter, een periode waarin”erop rijden in de binnenmanege” de enige manier was om mijn paard zijn energie te laten kwijtraken. Niet bepaald een rustige start. Toen de vorst dan ook eindelijk gestopt was, was ik doodop van de stress en de druk iedere dag iets te moéten met mijn paard, dat anders te weinig beweging kreeg.

En toen, zomaar, kwam Bernadette, als een Wijze uit het Oosten( van Nederland). Twee en een half uur reed ze om mij en mijn paard te komen bezoeken en een les te geven. Ik leerde Bernadette jaren geleden kennen toen ik een workshop organiseerde met haar als trainster. Bernadette geeft rijlessen op het gebied van centered riding, Dat staat op haar site.

Maar als er ergens een beschrijving de lading niet dekt is het wel bij haar !

Waar in de oude paardrijscholen dominantie van de ruiter tot onderwerping van een paard moet leiden, is al jaren gelukkig ook die andere weg, die uitgaat van de natuurlijke verbinding tussen twee levende wezens, mens en paard. Waarbij steeds meer mensen inzien dat paarden een gave hebben behouden die wij mensen zijn kwijtgeraakt, en waar we zo naar op zoek zijn:de eenheid tussen lichaam en geest, door zonder oordeel waar te nemen. En daar staat Bernadette voor. Je zou kunnen zeggen dat ze namens en samen met paarden eenheid bij de mensen komt herstellen. Heel eenvoudig door te vertellen wat zij waarneemt bij ons en bij het paard.

Meteen al toen ze binnenkwam voelde ik haar warme, aardse rust.

Hee, ga eens zitten, zei zij tegen mij, ontspan… ga eens dieper ademen… ,terwijl zij zelf pas was aangekomen na een lange rit van ruim 2,5 uur van haar eigen woonplaats. Door haar kwam ik eindelijk toe aan die ontspanning waar ik zo aan toe was.

Bernadette observeert je. En vertelt je zonder omweg wat ze ziet. Daardoor word je meteen bij jezelf en het hier en nu gebracht. Ze neem waar hoe je energie stroomt, of je ademhaling hoog of laag is, of je geaard bent.

Ik zat veel te hoog met mijn ademhaling, in mijn hoofd raasden gedachtes, todo-lijstjes, en niet te vergeten, was ik nog aan het bijkomen van de druk van het “te moeten” met mijn paard in de winter.

Met mijn paard in de longeerbak werd algauw het zelfde duidelijk. Dat ik niet met beide benen op de grond stond. Mijn wilde gedachten mij in bedwang hadden. Dat ik daar eerst aan moest werken. Door gewoon te voelen hoe de aarde onder mijn schoenen aanvoelt. En mijn ademhaling naar beneden te laten gaan.

In een poging mijn paard vooruit te laten gaan in de longeerbak, vertelde Bernadette bij voorbeeld  dat ik de beweging van mijn arm om hem sneller te laten lopen, halverwege stopte. Ik had het niet door. Daardoor reageerde hij slecht op mijn impuls, moest ik veel meer doen om hem echt in beweging te krijgen. Pas toen ik na voorbeeld van Bernadette een vloeiende beweging van maakte, door daadwerkelijk gewoon zand te gooien, kreeg ik vanzelf de respons van mijn paard, daar waar ik daarvoor heel hard voor moest werken.

Het gaf mij niet alleen inzicht hoe ik met mijn paard omga. Het is ook iets wat ik in het dagelijkse leven wel doe.. ergens enthousiast mee beginnen, om dan halverwege ineens te stoppen… waardoor ik eigenlijk niet bereik wat ik zou willen of kunnen bereiken.

Dit voorbeeld is maar een klein stukje van wat ik die dag allemaal van haar leerde, van wat ze waarnam en mij liet zien.

Ik had die dag een coaching sessie, die ik iedereen die een eigen paard heeft aanraad, iedereen, die van paarden houdt, paardrijdt, of heeft gereden, maar ook iedereen, die graag de eenheid van geest en lichaam weer wil herstellen, iedereen die van paarden wil leren.

Wat ís nou de essentie van een les van Bernadette?

Ze is zo nuchter als wat, bescheiden. Veel woorden en gedoe zijn haar vreemd. Ze observeert gewoon, zuiver, de bewegingen van jou en die van je paard en benoemt ze. Ze neemt waar hoe je ademhaling gaat, hoe de energie door je lichaam stroomt en vertelt je dat, zonder oordeel. Waardoor je je veilig voelt, waardoor je ontspant. En dan laat ze je zien hoe je paard hierop reageert. Door dit heel pragmatisch en nuchter te doen zorgt ze ervoor dat je gedachten tot rust komen, je met haar mee gaat waarnemen. Er ontstaat rust in je hoofd. Je ontspant, wat meteen merkbaar is bij je paard. Het lijkt wel yoga samen met je paard..

Ze geeft met weinig woorden veel informatie, die diep doorwerkt. Je bewustzijn wordt scherper. Je krijgt weer contact met je lichaam en wat het je vertelt, herstelt die verbinding met je lichaam. Ze leert je met welke taal een paard je bewegingen spiegelt, waardoor je communicatie met je paard verbetert. Het als vanzelf en vloeiend gaat, met respect en begrip.

Bernadette laat je met mededogen, zonder oordeel, maar ook krachtig die andere weg zien, waarbij het niet gaat om prestatie, maar om verbinding.

Ik vond het een verademing les van haar te krijgen en voel me een enorme bofferd dat ik door haar lessen weer in heb ingezien hoe ik met mijn paard verder wil: in harmonie en met respect, in verbinding.

Inmiddels staat mijn Jugueton op een heerlijke plek, al is het wat verder weg, heeft hij contact met andere paarden, zelfs met varkentjes, is hij de hele dag buiten, komt hij tot rust,  en ik met hem, en kunnen we de weg vervolgen die Bernadette ons heeft laten zien. Die zo goed voelt !Dank Bernadette, het was zo’n groot cadeau dat je ons kwam lesgeven ! http://www.hippischetrainingen.com/

Jugueton met twee varkentjes, nieuwe vrienden

Fijn als je dit deelt!
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Share on Google+
Google+

Een reactie plaatsen