Pluk de Appel en al helemaal op je verjaardag!

Al drie weken weken loop ik tegen het thema verjaardag en verwachtingen aan..

Het begon met de verjaardag van mijn jongste dochter. Vorig jaar had ik door omstandigheden niet een vriendinnenfeestje voor haar kunnen organiseren. En dit jaar waren de verwachtingen daardoor uiteraard hooggespanne! Bij haar, maar ook bij mij !! De week naar haar verjaardag toe kreeg ik toch een last van bozigheid, humeurigheid…Ik had geen ideeen, voelde me geblokkeerd.(jawel, voor een kinderpartijtje !!) Ik vroeg me eerst af of het gewoon met `vrouwelijke`overgangssymptomen te maken zou hebben. Gewoon beheersen die boel, was mijn eerste reactie. Tot ik op weg naar de Action, zo´n winkel waar je allerlei kinderpartijtje-cadeautjes kan kopen, ineens tot inzicht kwam.. Die bozigheid kwam als reactie tegen mijn eigen té hoge pleasing-gedrag. Mijn eigen gedrag, dat getriggerd werd door de hoge verwachtingen van mijn 7jarige, en mijn eigen overtuiging dat ik daarvoor ook héél erg hard moest hollen.. Wat natuurlijk helemaal niets met haar te maken had, maar meer met mijn eigen conditionering.. Uit mijn eigen kindertijd, dat ik waarschijnlijk ergens zo hard ben gaan hollen voor anderen dat ik daarbij helemaal aan mijn eigen verlangens en behoeftes voorbijging. Een “hijgend hert”werd. Meteen na de herkenning, verdween de bozigheid. En al helemaal toen ik, na het bezoek aan de winkel in Amsterdam, eventjes bij een vriendin langsging. Wat net heerlijk was, waardoor ik de hele week met een totaal andere instelling naar de verjaardag van mijn dochter kon toewerken. Niks hard werken, het ging vanzelf. En  het was me toch een top partijtje !!

Mijn verhaal over verjaardagen en verwachtingen gaat nog verder.. Gisteren was ik namelijk zelf jarig. Ook de dagen voor mijn eigen verjaardag liep ik met allerlei niet zo vrolijke, bedrukte gevoelens rond. Dat heb ik eigenlijk meestal. Herkenbaar? Ik heb er eigenlijk geen zin in. Al het gedoe: Wie vraag je, er zijn zoveel mensen waar ik wat mee heb, die ik eigenlijk natuurlijk allemaal zou moeten uitnodigen-denk ik dan, en dan heb je ook nog familie die me dierbaar is..die willen toch eigenlijk ook komen.., moet ik toch eigenlijk ook uitnodigen.  Heb ik daar wel zin in? Maar aan de andere kant is het ook zo suf om niks te doen. Dan voel ik me eigenlijk toch heel zielig.

Ondertussen broedde er wel een idee, iets wat ik eigenlijk al heel lang wilde. Een parfum workshop. En diep vanbinnen wilde ik dat met een klein groepje, alleen mijn oudste, meest dichtbije vriendinnen, intiem. Dus die mailde ik het begin van de week. En ondertussen bleef ik dubben over ál die anderen die ik toch eigenlijk ook “moest”vragen.. maar deed het niet, al voelde ik me daar niet gemakkelijk onder, voelde ik me schuldig, wilde ze niet kwetsen, en probeer het hele onderwerp verjaardag te ontwijken.  De dag voor mijn verjaardag liepen die gevoelens uit tot een emotionele plof, ..die van een heel verongelijkt, verdrietig meisje, dat het gevoel had dat ze het niet zo mocht doen als ze zelf het liefst wilde, dat ze geen cadeautjes  zou krijgen.. niet de cadeautjes die ze zelf wilde, bang was voor die teleurstelling. Zodra ik die plof had gehad, was de lucht geklaard, ok, ok, ik was erachter dat ik het mezelf niet gunde.. en dat ik me nou toch echt niet meer hoefde te gedragen zoals mijn eigen oude patroon me opdroeg, géén processie-rups hoefde te zijn.. zoals mijn zusje het verwoordde.. . En al helemaal niet op mijn verjaardag. Wat heerlijk, weer die bevrijding te voelen en de ongeremde vrolijkheid als een kind zo blij te zijn dat je er bent en dat als een vrije vogel kan vieren. ( pff hoe vaak moet je toch met die conditionering vechten !!?)

Ha, en toen mijn verjaardag zelf. Hij startte heel vrolijk en blij met man, kinderen, én hondjes op bed( met, ahum, echt téveel cadeautjes, omdat ik er – voor de zekerheid moet ik hier met rode wangen bekennen, toch ook een paar voor mezelf had gekocht). En de parfumworkshop..?

De warme, spirituele toverfee Carien van Ool(http://www.6spl.nl/) kwam met haar karretje vol prachtig betoverende flesjes, die ze vervolgens op de tafel uitstalde. Je eerste zintuig, geur gebruiken, uitspreken wat iedere geur bij je oproept, oude herinneringen, associaties, die je soms helemaal niet eens kán benoemen, uitzoeken welke geuren je lekker vindt.. Dan, wat ik helemaal indrukwekkend vond, je lichamelijk bewust worden hoe je lichaam reageert op bepaalde geuren.. om uiteindelijk een parfumcompositie te maken die helemaal bij je past.( je nóg aantrekkelijker te laten voelen dan je al bent, ..) En dat samen met mijn dierbaarste vriendinnen…  Ik had het niet beter kunnen hebben !

Ik kreeg een appelboom cadeau.. en onder andere deze reactie:“Heel veel dank voor een bijzondere middag!
Weet je, niet alleen de workshop zelf, maar ook het feit dat je gewoon DOET wat je leuk vindt inspireert ons.
En dan die warmte en verbondenheid met de mensen om jou heen, heerlijk!”

Ik weet het weer: Pluk de appel en al helemaal op je verjaardag !

Fijn als je dit deelt!
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Share on Google+
Google+

2 gedachten over “Pluk de Appel en al helemaal op je verjaardag!”

  1. Lieve Titia,

    Mag ik daar dan heel blij op inspringen met een liedje (aangepaste tekst zoals die door ons altijd gezonden wordt):

    MOOOOI zal ze leven, mooi zal ze leven, mooi zal ze leven in de gloria, in de gloria, in de gloohooorieieiehieiejaaa!

    Van harte meid met je verjaardag en je prachtige inzichten rondom dit thema!

    • Ha lieve Saskia,
      tjee, en weet je dat ik net al jouw berichtjes zat te lezen-met wat ik weet van je jongens en waar jullie doorheengaan, wat een geneuzel heb ik dan …Wat een dappere en oerlieve en sterke moeder ben je toch ! En dan kom je mij nog feliciteren.. Ik voel je echt bevoorrecht dat ik je ken ! Heel veel stralende liefde en warmte naar jou, naar jullie toe, Titia

Een reactie plaatsen